ഒട്ടനവധി ബ്ലോഗ്ഗുകള്‍ കലാലയ ഓര്‍മ്മകള്‍ നമ്മളുമായ്‌ പങ്ക്‌ വെച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും..കടന്നുപോയ കലാലയ യാത്രകളിലെ ഓരോ നിമിഷവും ഇന്നും മനസ്സില്‍ സൂക്ഷിച്ചു വെക്കുന്ന...ആ ഓര്‍മ്മകള്‍ സത്യസന്ധമായി ബ്ലോഗ്ഗിലൂടെ എഴുതുന്ന ശ്രീ എന്ന ബ്ലോഗ്ഗര്‍ നീര്‍മിഴിപൂക്കള്‍ എന്ന ബ്ലോഗ്ഗിലൂടെ ഏറെ ദൂരം പിന്നിടുന്നു.
നാലാം ക്ലാസ്സില്‍ വെച്ചു തുടങ്ങിയ ഒരു സ്നേഹബന്ധം തന്‍റെ പ്രിയ സ്നേഹിതന്‍ സുനിലുമായി ഇന്നും തുടരുന്നു. അങ്ങിനെ ഒട്ടനവധി കൂട്ടുക്കാര്‍.
കലാലയ ജീവിതം എന്നും ഒരു ഹരമായിരുന്നു ശ്രീക്ക്‌. കൂട്ടുക്കാരെ സമ്പാദിക്കുക ശ്രീയുടെ ഒരു നല്ല ശീലമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഒരാളെ ശരിക്കും മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷമേ കൂട്ടുക്കാരനായി കാണു എന്നൊരു ശീലമുണ്ട്‌. അങ്ങിനെയാണ്‌ ഉപാസന എന്ന സുനിലും ശ്രീക്ക്‌ പ്രിയപ്പെട്ടവനാക്കുന്നത്‌.
അതു കൊണ്ടായിരിക്കാം ശ്രീയുടെ കലാലയ ജീവിത കഥകളില്‍ മിക്കയിടത്തും കണ്ണന്‍ തെളിയുന്നത്‌. വളരെ മിതഭാഷിയായ ശ്രീയെ കൂട്ടുക്കാരെ പോലെ തന്നെ അദ്ധ്യാപകര്‍ക്കും ഇഷ്ടമായിരുന്നു. കൂട്ടത്തില്‍ ശ്രീയെ ഒരുപ്പാടിഷപ്പെടുന്ന കുറച്ച്‌ പെണ്‍കുട്ടികളും.
പ്രണയം ശ്രീയുടെ കണ്ണുകളിലാണെന്ന്‌ ഒരിക്കല്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി അവനോട്‌ പറഞ്ഞുവത്രെ. ഒരു പക്ഷേ ശരിയായിരിക്കാം. മുഖത്ത്‌ എപ്പോഴും ഒരു ചെറു പുന്ചിരി കാത്ത്‌ സൂക്ഷിക്കുന്ന ശ്രീയുടെ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ എന്തോ ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ടെന്ന്‌ എനിക്കും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്‌. ഒന്ന്‌ സൂക്ഷിച്ച്‌ നോകിയാല്‍ പിന്നെ അവനോട്‌ കള്ളം പറയുക പ്രയാസം.
അത്‌ കൊണ്ട്‌ തന്നെ കൂട്ടുക്കാര്‍ ഒപ്പിക്കുന്ന വേലത്തരങ്ങളൊക്കെ ശ്രീയുടെ മുന്നില്‍ അവര്‍ ഏറ്റു പറയുമായിരുന്നു. നല്ല അച്ചടക്കമുള്ള കുട്ടി എന്ന ഖ്യാതിയും ശ്രീക്ക്‌ അദ്ധ്യപകരുടെയിടയിലുള്ളത്‌ കൊണ്ട്‌ കുരുത്തകേടുകളില്‍ ശ്രീ പെടാറില്ല.
ഇടക്കിടക്ക്‌ ക്ലാസ്സ്‌ റുമുകളില്‍ സന്ദര്‍ഭത്തിനനുസരിച്ച്‌ ഫലിതം പറയാന്‍ മിടുക്കനായിരുന്നു ശ്രീ. എല്ലാത്തിനും പ്രോത്‌സാഹനമായി ഒപ്പം സുനിലും.
ഇടക്കിടക്ക്‌ സുനിലുമായി ചില സൌന്ദര്യപിണക്കങ്ങള്‍ സാധാരണയായിരുന്നു.
പക്ഷേ അതൊക്കെ മറന്ന്‌ വീണ്ടുമവര്‍ ഒന്നാവും. മിക്കപ്പോഴും ഈ പിണക്കത്തിന്‌
അന്ത്യം കുറിക്കുന്നത്‌ ശ്രീ മുന്‍കൈയെടുത്താവും.
അന്ത്യം കുറിക്കുന്നത്‌ ശ്രീ മുന്‍കൈയെടുത്താവും.
എന്തായാലും ഇന്നും അവരുടെ സ്നേഹബന്ധം യാതൊരു പിണക്കങ്ങളുമില്ലാതെ ശക്തമായി
തുടരുന്നുവെന്നത്‌ സന്തോഷകരം.
ഒരു സ്നേഹിതന്‍ പറഞ്ഞാണ്‌ ശ്രീ ബ്ലോഗ്ഗിനെ കുറിച്ചറിയുന്നത്‌.. അങ്ങിനെ ബ്ലോഗ്ഗുകളിലൂടെയുള്ള
യാത്രയില്‍ മനസ്സിലൊരു ആഗ്രഹം, സ്വന്തമായി ഒരു ബ്ലോഗ്ഗ്‌ തുടങ്ങണമെന്ന്‌. അങ്ങിനെ ബ്ലോഗ്ഗിന്‍റെ പണിപൂര്‍ത്തിയാക്കി. ഇനി ഒരു പേരിടണം ശരി ശ്രീയുടെ ലോകം..അല്ലെങ്കില്‍ വേണ്ടാ ഇങ്ങിനെയുള്ള പേരുകള്‍ ഒത്തിരിയുണ്ട്‌ ബ്ലോഗ്ഗില്‍. അങ്ങിനെ ഏറെ നേരത്തെ ആലോച്ചനക്ക്‌ ശേഷം നീര്‍മിഴിപൂക്കള്‍ എന്ന പേരുമായി ബ്ലോഗ്ഗില്‍ അങ്കം കുറിച്ചു.
ആദ്യ പോസ്റ്റ്‌...ജനുവരി 24 ന്‌ തുടക്കം.
തന്‍റെ കൂട്ടുക്കാരെ നഷ്ടമാകുബോല്‍ അതിലുണ്ടാക്കുന്ന ദുഃഖമാണ്‌ ശ്രീയുടെ ആദ്യ പോസ്റ്റിന്‍റെ തുടക്കം. ഒരിക്കലും സൌഹാര്‍ദങ്ങള്‍ നഷ്ടമാക്കരുത്‌ എന്ന ചിന്തയില്‍ നിന്നും ഉരിതിരിയുന്ന പോസ്റ്റ്‌...ഇവിടെ ഒന്നിക്കാന്‍ ഓര്‍മ്മപെടുത്തുന്നു.
സൌഹൃദങ്ങള് നശിക്കുന്നതെങ്ങനെ?
ഈ പോസ്റ്റിലെ അവസാന വാക്കുകള്‍ ഇങ്ങിനെ...
നമുക്ക് നമ്മുടെ സൌഹൃദങ്ങള് നഷ്ടപ്പെടാതെ കാത്തു സൂക്ഷിക്കാം...
നമുക്കും നമ്മുടെ സുഹൃത്തുക്കള്‍‌ക്കും ഇടയില്‍ അകലം ഇല്ലാതിരിക്കട്ടെ
കലാലയജീവിതത്തിലെ രസകരങ്ങളായ കഥകളുമായി ശ്രീ ബ്ലോഗ്ഗിലേക്ക്‌ കടന്നു വന്നപ്പോല്‍... ശ്രീയുടെ ഈ
ബ്ലോഗ്ഗ്‌ കണ്ട സുഹൃത്തുകള്‍ വളരെയധികം
പ്രോത്‌സാഹനം നല്‍കി. ആ സ്നേഹിതരുടെ പ്രോത്‌സാഹനം അവനും ആവേശമായി...തുടര്‍ന്ന്‌
എഴുത്തിലേക്ക്‌ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു.
ഇടക്ക്‌ കവിതകളില്‍ കൈ വെച്ചെങ്കിലും കഥയിലേക്ക്‌ തന്നെ കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധ പതിപ്പിച്ചു. സ്കൂല്‍...കോളേജ്‌ കാലങ്ങളിലെ ഓരോ കാലഘട്ടവും അവന്‍റെ രചനകളിലൂടെ പിറവി കൊണ്ടു. ഓരോ പോസ്റ്റുകളും നല്ല നിലവാരം പുലര്‍ത്തി. ഒപ്പം എഴുത്തിലെ ലളിതമാര്‍ന്ന ശൈലിയും..അവതരണത്തിലെ മികവും ശ്രീയുടെ ബ്ലോഗ്ഗില്‍ വായനക്കാരെ നിറച്ചു.
ഇതിനിടയില്‍ ഒരു തണുത്ത വെളുപ്പാന്‍ കാലത്തെ പ്രണയം പൂത്തതും.. ഒരു മഞ്ഞുള്ള രാത്രി പോലെ വിടര്‍ന്നൊരാ പ്രണയം കൊഴിഞ്ഞതും ഇന്നും ഓര്‍മ്മകളിലെ മധുരമുള്ള നൊമ്പരങ്ങളായ്‌ മനസ്സില്‍ കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നു.
ക്യാമ്പിലെ രസകരങ്ങളായ കഥകള്‍ കേട്ടിരിക്കാന്‍ നല്ല സുഖമുള്ള അനുഭവങ്ങളായിരുന്നു. ആക്കാലത്ത്‌ കൂട്ടുക്കാരോടൊപ്പം കാണിച്ചു കൂട്ടിയ കാര്യങ്ങള്‍ വായനക്കാരെ ചിരിപ്പിച്ചു.
ഓര്‍മ്മകളില്‍ ഒരു നിമിഷം , ഭ്രാന്ത്‌ , ഒരുകുറ്റബോധത്തിന്‍റെ കഥ, എന്‍റെ പൊതു വിജ്ഞാനം എന്ന അനുഭവത്തില്‍ ...ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മുട്ടയിടുന്ന പക്ഷി ഒട്ടകമെന്ന്‌ ഉത്തരകടലാസ്സിലെഴുതി ശ്രീ ടീചറെ മാത്രമല്ല ചിരിപ്പിച്ചത്‌ നമ്മളെയുമായിരുന്നു.
പവനായി ശവമായതും , ശശി ച്ചേട്ടനും കല്ലുവും പിന്നെ വീണയും , പാവം കള്ളനുമെല്ലാം കലാലയ ജീവിതത്തെ ചുറ്റി കിടക്കുന്ന കഥകള്‍ തന്നെയായിരുന്നു. കഥകളുടെ തലകെട്ടുകളില്‍ എല്ലാം ' ഒരു ' കൂട്ടി ചേര്‍ക്കുന്ന വ്യത്യസ്തമായ സ്വഭാവം ഒരു പക്ഷെ ആരും ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കില്ല..
ഒരു പക്ഷെ ഒന്നിലെങ്കില്‍ ഒന്നുമില്ല എന്ന സൂചനയാവാം അത്‌.
സ്ഥിരമായി ബ്ലോഗ്ഗിലിടുന്ന ഓരോ പോസ്റ്റിനും ഈമെയില്‍ വഴി അഭിപ്രായങ്ങള്‍ കിട്ടാറുണ്ട്‌. പക്ഷേ അതിലൊരു ഈമെയില്‍ ശ്രീയെ വല്ലാതെ സ്വാധീനിച്ചു.
തന്‍റെ എഴുത്തിലെ കൊച്ചു കൊച്ചു തെറ്റുകള്‍ സസൂക്ഷമം ചൂണ്ടി കാണിക്കുകയും പറയാന്‍ വിട്ടു പോയതു ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആ മെയിലിന്‍റെ പിന്നിലെ കൈകള്‍ ആരെന്നറിയാന്‍ അവന് വല്ലാതെ കൊതിച്ചു.
മെയിലുകള്‍ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ദിവസേനെ ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു. ആ ബന്ധം പ്രണയമായി മാറുന്നു. തന്‍റെ ചിന്തകളോട്‌ സമാന ചിന്ത പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ആ ഈമെയില്‍ പ്രണയിനിയെ ശ്രീക്കും ഒരുപ്പാടിഷടമായി.
ഒരിക്കല്‍ നേരില്‍ കാണാനുള്ള മോഹം ശ്രീ മെയിലിലൂടെ അറിയിച്ചപ്പോല്‍ അവളും സമ്മതം മൂളി.
തന്‍റെ പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ വിദ്യഭ്യാസം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയ നായര്‍ സമാജം സ്‌കൂളായിരുന്നു അവള്‍ തെരഞ്ഞെടുത്തത്‌, അവിടെ എങ്ങിനെയറിയാമെന്ന ചോദ്യത്തിന്‌ കഥകളിലൂടെ വായിച്ചറിഞ്ഞു എന്ന മറുപടിയായിരുന്നു അവള്‍ നല്‍കിയത്‌.
അങ്ങിനെ ഒരവധിക്കാലത്ത്‌ ഒരു തണുത്ത വെളുപ്പാന്‍ കാലത്ത്‌ ശ്രീ നായര്‍സമാജം സ്കൂളില്‍ എത്തി. തന്‍റെ കഥകളെ പ്രണയിച്ച..തന്നില്‍ പണ്ടെന്നോ കൊഴിഞ്ഞു പോയ പ്രണയം തിരികെ തന്ന ആ ഈമെയില്‍ പ്രണയിനിയെ കാണാന്‍ അവന്‍റെ മനസ്സ്‌ വെമ്പല്‍ കൊണ്ടു.
സ്‌ക്കൂള്‍ പരിസരങ്ങളിലൊന്നും അവളെ കണ്ടില്ല. ഇനിയും വന്നില്ലേ....അതോ തന്നെ ആരോ കളിപ്പിച്ചതാണോ..??
ഈശ്വര ഇതിന്‌ മുന്‍പ്പ്‌ ഇതു പോലെ തന്നെ ഈമെയിലിലൂടെ പ്രണയിച്ച ജോബിയെ മനസ്സിലോര്‍ത്തു.
പക്ഷേ അങ്ങിനെയാവാന്‍ വഴിയില്ല..കാരണം പലതാണ്‌. ഒരിക്കല്‍ ക്യാമിലൂടെ കണ്ടിട്ടുമുണ്ട്‌.
ഇല്ല അവള്‍ വരും തീര്‍ച്ച. പണ്ട്‌ പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ ഉണ്ടായിരുന്ന ഭാഗത്ത്‌ പുതിയ കെട്ടിടം ഉയര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. ഇടവേളകളില്‍ ഇരിക്കാറുള്ള സ്റ്റേജിന്‍റെ ഭാഗത്തേക്ക്‌ നടന്നു..
പണ്ട്‌ പ്രണയം പറയാന്‍ വൈകി പോയ പാര്‍വ്വതിയായിരിക്കുമോ.....ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
സ്റ്റേജിന്‍റെ പിന്‍ഭാഗത്ത്‌ ഒരു ശബ്ദം..ശ്രീ തിരിഞ്ഞു നോകി....
അവന് അവന്‍റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല... അതെ
അവള്‍ തന്നെ......
ഒരിക്കല്‍ സ്‌കൂള്‍ ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി തന്‍റെ മനസ്സിന്‍റെ പടി വാതില്‍ കടന്നെത്തിയ പ്രണയപുഷ്പം...
ഒരുപിടി നീര്‍മിഴിപൂക്കള്‍ സമ്മാനമായി നല്‍കി അകലേക്ക്‌ മാഞ്ഞു പോയൊരാ പ്രണയപുഷ്പം തന്‍റെ മുന്നില്‍...ഇശ്വരാ സ്വപ്‌നമോ...സത്യമോ.....
ഇങ്ങിനെയൊക്കെ സംഭവിച്ചോ..അതോ..സംഭവിക്കുമോ...അറിയില്ല
ശ്രീയുടെ കലാലയ കഥകളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യ്‌തപ്പോല്‍
എന്‍റെ മനസ്സില്‍ ഇങ്ങിനെ ഒരു എഴുത്തിന്‍റെ ചിന്ത ജനനം കൊണ്ട്‌...
നീര്‍മിഴിപൂക്കളിലൂടെ ഇനിയുമൊട്ടേറെ കലാലയ കഥകള്‍ ജനിക്കട്ടെ എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ...
പ്രിയ സ്നേഹിതന്‍ ശ്രീക്കും നീര്‍മിഴിപൂക്കളിലൂടെ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ കടന്നു വന്ന
ഓരോ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ക്കും നന്‍മകള്‍ നേരുന്നു.
